Erich z Chomętowa

Erich-Rüdiger Ernst Otto von WEDEL (ur. 09.03.92 Chomętowo); as lotniczy Wielkiej Wojny, zestrzelił 13 samolotów, co dało mu 126. miejsce na liście niemieckich asów lotniczych w tej wojnie. Do historii lotnictwa przeszedł jako ostatni dowódcą legendarnego dywizjonu Manfreda von Richthofena „Czerwonego Barona” – Jasta 11.

Był wówczas bezpośrednim podwładnym dowódcy pułku JG 1, Hermanna Göringa (dowodził JG- 1 od 6-go lipca 1918 r.). Najlepszym dowodem, że Wedel z późniejszym marszałkiem Rzeszy znali się, jest prezentowane zdjęcie, gdzie na pierwszym planie jest dziedzic z Chomętowa, a z lewej strony – doskonale widoczny Göring. Po rozwiązaniu dywizjonu, które nastąpiło 16 listopada 1918 r., w piwiarni miejscowości Aschaffenburg został w stopniu porucznika zdemobilizowany. Z wojny wyniósł dwa wysokie odznaczenia: Krzyż Żelazny i Krzyż Orderu Królewskiego Domu Hohenzollernów.

Powrócił do Chomętowa. Jednak nie miał pojęcia o prowadzeniu majątku. Praktykę odbył w dobrach von Blanckenburga pod Reskiem. Tam poznał córkę właściciela Teresę (1893 –1963), którą 12 maja 1920 r. poślubił. Małżeństwo to rozpadło się. Kolejną wybranką była Augusta von Oskar Gleichen (1898 –1982), ślub odbył się 30 października 1930 r. w Hanowerze. Niestety małżeństwo to, jak i poprzednie, nie doczekało się dzieci. Znany był z miłości do koni, samochodów i łowiectwa. W lasach drawieńskich polował razem z byłym swoim dowódcą, ówczesnym Łowczym Rzeszy marsz. Hermannem Göringiem . Wbrew pozorom nie jest tak, jak dotychczas sądzono, że Wedel praktycznie już nie awansował. Jak się okazuje, 01.06.1934 otrzymał awans na kapitana. W czasie wojny był m.in. komendantem lotniska E4/ III (Fliegerhorst-Kommandantur E 4/ /III) we francuskim St. Omer-Clairmarais. Funkcję tę pełnił od 19.01.1942 do 25.09.42 .Obowiązki przyjął od majora Georga Stolzenbacha, który pełnił je od 12 sierpnia 1941. Lotnisko to funkcjonowało od czerwca 1940 do kwietnia 1944 . Nie podowodził długo, bo w dniu 25.09.1942 jego następcą został mjr Franz Schenuit, który pełnił obowiązki do 01.04. 1944. Ostatecznie 01. 04.1944 „wylądował” w rezerwowej bazie lotniczej Fliegerhorst-Kommandantur E (v) 217/XI. W tym samym dniu Wedel został podpułkownikiem. Po wojnie Wedel osiadł w Niemczech, zmarł 2 lipca 1954 r. w Salzhausen koło Lüneburga. Jego pałac w Chometowie uległ całkowitej ruinie.

Andrzej Szutowicz, Marian Twardowski

Literatura

  • 01.04.43 Obstlt. d.R. with Fliegerhorstkommandantur (Fl.H.Kdtr) Neuburg, trf to Luftflotte 4 for further assignment. Miał przydział do Sztabu 2 Korpusu Armijnego.
  • http://kumicovnovel.blogspot.com/2012/10/memo-about-erich-rudiger-von-wedel.html